15 Kasım 2007- Onunla ilk ve son kez Ortaköy'e gittiğimiz tarih... Öncesinde Kuruçeşme Bodrum Mantı'da yemek yemiştik. 15 Kasım'ın en önemli anlamı dışında o gece yeni bir anlam eklenmişti. Yemekte sormuştu,"Sevgilin burada olduğumuzu biliyor mu?" Evet dedim,bunda ne var ki,beraber bir yemek yiyoruz?"Peki senin ki dedim? "Hayır,bilmiyor,şu an zaten yurtdışında duysa hoşuna gitmezdi!"Konuyu uzatmadım,zaten sözde dostça bir yemekti,başbaşa yediğimiz..Yemekten sonra ikimizin de eve dönmeye niyeti yoktu,gel dedim,beraber bir sahile gidelim.Ortaköy'ün benim için farklı anlamları vardır;büyükbabamın büyük bir teneke fabrikası varmış seneler evvel şu anki Crystal'in yerinde, büyükler hep anlatır,biz gerçek bir ortaköylüymüşüz. Sonra Etz Ahayim Sinagogu,her Kipur'da orucu orada açmak eski bir gelenek... Ortaköy'ün en güzel vakti,haftaarası gece yarısıdır,hem böyle ya sonbaharın ya da ilkbaharın ilk günlerinde. Ah bir de o köpekler olmasa sahildeki,neyse ki her gittiğimde yanımda beni koruyacak birileri oluyor.Daha geçen gece Fas'ın popstarı olacak bir kızla gecenin üçünde bankta oturuyorduk,etrafta balıkçılar,çöpçüler ve bira içen birkaç genç,denizin dalgaları,hafif yağmur ve soğuk. Bir anda 5-6 köpek arkamızdan koşuşturmaya başladı,o an kalbim duracaktı,kız ne olduğunu önce anlamadı,ama titreyen ellerimi görünce ona sarılmak için de bahanem hazır oldu.Köpeklerden bir tanesi ayakucuma kadar geldi,kokladı ve devam etti.Benim için tarihi bir andı. Peki 15 Kasım'da ne olmuştu,onunla yine o en uca gelmiştik,köprüye bakıyorduk,o gece ağzından şu sözler çıkmıştı: "Sen seninkini bırak ben de benimkini sonra beraber takılalım."Her şakanın içinde bir gerçek payı vardır. İkimizde keyif almıştık o kaçamak geceden... Sonra düşündük Taksim'e devam edelim mi diye, ama dedik boşver..O dedi ben ayrılayım o zaman bol bol gideriz diye...Keşke o gece sormuş olsaydım:benimle dans eder misin?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder