Oyunun sonuna geldik... Şu an havalimanındayım belki de oyunun başladığı yerde,geriye bakıyorum geride hiçbirşey kalmamış. Her oyundan sonra oyunda emeği geçenlere teşekkür edilir ya,bu yazıda o yüzden,yoksa bir daha yazmamaya söz vermiştim. Artık oyunda herkes görevini tamamladı. Öncelikle bloğun asıl isim hakkını veren kişiden başlayalım,bir numaraya; keşke seni hiç tanımasaydım da şu an halen senin yüzünden,ardından bıraktığın günahları çekiyor olmasaydım,ama olsun en azından bu bloğu yazmamda etken oldun. Sayende hayatta neler yaşanılıyormuş demeyi öğrendim.Sana yüzüne söylemediğim gibi mutluluklar dilerim. Sonra ise oyunda aslında hep başrol olan ama asla hakettiği rolü veremediğimiz iki numaraya gelelim,senden hem özür diliyor hem de artık gerçekleri itiraf ediyorum.2007 yılında hayatıma imkansız bir zamanda girdiğinde,senden evvelkileri bir anda unutup,bambaşka dünyalara gittiğim,senin karşılık beklemeden verdiğin aşkı sonlandıramadığım için özür dilerim.Gerçi sen de daha sonra birçok oyunda rol almayı tercih etsen de ben kalbindeki oyunun bu oyun olduğunu biliyorum,öyle olmasa erkekler ağlamaz demezdin. Senden ne nefret ediyorum ne de kızıyorum,sadece itiraf ediyorum,seninle en güzel zamanlarımızı geçirdik. Her pişman olduğumda,her 1 şubatta seni hatırlayıp,bana gerçek değer veren az kişinin olduğunu görüp üzülüyorum. Umarım bundan sonra her zaman mutlu olursun. Sen bu oyunda en çok alkışı hak eden kişisin. Gelelim rol çalan üçüncü numaraya,keşke sen oyuna hiç girmeseydin,senin yüzünden az kalsın bu oyun bitmiyordu,seyirci artık sıkıldı,çok güzel bir sesin ve gülüşün olsa da herşeyin bir sonu vardır.Uzadığı an kesip atacaksın,yoksa seyirci gelmez. Sana karşı şu an hiçbirşey hissetmiyorum,sadece bu oyunda hiç rol almayı haketmediğini görüyorum. Herşeye rağmen oyuna duygu kattığın,yanlış sahneleri düzeltmeye yardım ettiğin için teşekkür ederim. Aynı günde bir insan bu kadar mutlu edilip bu kadar üzülmez. Oyunculuk yeteneğine hayranım,yeni oyunlarında sana başarılar dilerim.Yazdıklarımı okuyan ve benimle son 3 seneyi paylaşan herkese teşekkür ederim,yorum yapmasanız da birçoğunuzun su an neler düşündüğünüzü biliyorum.Sizde yazıları birleştirirseniz oyunda anlaşılamayan yerleri çözmüş olursunuz,en azından 3 mekan 3 zaman 3 insan size ne demek istediğimi anlatmıştır... İstanbul'da yaşamanın hatta bir de aşık olmanın tadı başka,bu gece sayenizde uyumaya hiç niyetim yok hem sonunda oyunun galası çıktı,bunu kutlamak gerek,birazdan Ortaköy'de görüşmek üzere... Son söz: Unutmayın,asla bir kız yüzünden kavga etmeyin, kavga eden hep erkeklerdir,kadınlar ise bir köşeye çekilir ve kavganızı izler... Evet,herşeye rağmen hayat güzeldir. Bir gün beklemediğiniz bir mekanda beklemediğiniz bir zamanda beklemediğim birinizle karşılaşmak üzere ...
